Uzun zamandir bulunmayi bekleyen bir göl gibi kipirtisizdi hayati. Sanki biri bir tas atmadan hareketlenmeyecek, sonsuza dek duragan kalacakti. Uyanir uyanmaz içtigi kahvenin telvesiyle ayilir ve aksama kadar bahçesinin genis kanatlarinda sakli bedeni rahme dönmüscesine huzur dolardi. Gün tükenmeye baslayip da tüm ihtisamiyla kirmizi gümüs boyayinca gökyüzünü O'da siseyle tek basina kalir karalamaya baslardi, belki coskulu , belki ürkek , belki de sizofren satirlari...

Bu küçük kasabaya tasindigindan beri hayati bu sirayla yasiyordu ve baska hiçbir sey eklemiyordu ne gündüzüne ne de gecesine . sanki bir sey degisse ibadetine ihanet edecek ve yine her sey alt üst olacakti; korkuyordu.

Depresif bir sonbahar günü bahçesinde geçirdigi bir ögleden sonra degisimin zili çaldi. Kayitsiz kaldi. Ilgilenmiyordu kapida kimin olduguyla fakat degisim oldukça israrciydi. Kapiyi açar açmaz arinmaya çalistigi, kaçip saklandigi hayal kirikligiyla karsi karsiyaydi. Kapiyi kapatip , bahçeye geri dönüp kaybolmak istiyordu. Ama olmadi. O, içeri girmeyi basarmis hatta koltuguna oturup bir süredir yüzündeki ifadeden önemli oldugu anlasilan bir seyler anlatiyordu. Bir süre sakince O'nu izledi ve O'nu dinledi. Yasattigi hayal kirikliginin nedenlerini anlatiyor ve özür diliyordu. Içinde bulundugu çaresizlik yüzünden hata yapmisti ve bugün bu hatayi düzeltmek için gelmisti. Uzun süre dinledi söylediklerini, agzindan tek bir kelime çikmadan. Aksam çökerken siseyi açti her zaman ki gibi sadece ilk defa bir kadeh fazlaydi. Içkisinden ilk yudumu aldi uzun zamandir bu kadar kendine güvenmemisti bunu fark etti. Sonra saatlerdir karsisinda konusup duran hayal kirikligindan arindigini fark etti. Onun için hiç bir anlam ifade etmiyordu; ne anlattiklari ne de yüzü. Oysa o hep “neden” demisti kendi kendine, hep görmeyi hayal etmisti. Simdi ise arkasindan kapiyi kapatirken gökyüzüne takildi gözü bu geceyle siyahin uyumu nasil da muhtesemdi . Artik kalkip yeniden yasanacak baska baska günler var önümde diye düsündü. Bunca zaman depresyon sandigi meger mutlulugun dogum sancisiymis.

 

 

Gülin Tagil