ANNE OLMAK

Anne olarak yeniden dogus yasama bakista daha kadinsi olmak demek. Bebegin dogumu ile mutlu isyankar bir ruh hali oluyormus. Bebek insani hem mutlu ediyor hem de dertleri ile isyankar yapiyor. Ama sansli velet bizimki bir eli yagda bir eli balda. Herkes etrafinda pervane olmus dönüyor. Beyefendi bu durumdan o kadar hosnutluk içinde ki. Benim için dünyanin en sempatik çocugu oglum. Çok küçük olmasina ragmen derin bir çocuk olacagi simdiden belli. Sanki 10 yüz gibi. Mimikler, tepkiler, bakislar çesit çesit.

Onu dünyaya getirdigime hiçbir zaman pisman olmayacagimdan eminim. Benim için en zor anlarda bile örnegin; altini alirken ya da kustugunda bu durumlardan hiç tiksinti duymadim. En çok bu durumlara nasil dayanacagimdan korkuyordum. Insanin çocugunun olmasi hayatindaki kavsaklardan birinden aniden dönüs yapmayasi gibi bir sey. Ama artik sunu rahatlikla söyleyebilirim ki benim adim huzur . Hayatimdaki tüm olumsuz sahnelerin kapanisi gibi. Çikmaz sokaklar , yorgun duruslar hepsi hayatimdan çikti. Gerçekten yoruldugumu bile hissetmiyorum. Onunla oynarken bazen öyle komik seyler yapiyorum ki birisi karsidan görse bu bir saçmalik der ve güler.

Zor anlarda Anadoluda yasayan analari düsünüyorum. Acaba o kadar çocuga bakmayi nasil basariyorlar? Banyosu, yedirmesi, giydirmesi… hepsi bir olay oluyor. Bir banyo yapmasi var bana sunu dedirttiriyor annem kelebekler yüzemez, daha sen çok küçüksün. Minik kelebegim küvette yüzme denemeleri yaptikça özgürlük hissi kazaniyor. Banyodan onu çikarmak ise bir bagirisma ile oluyor. Çocugun bagimsizligi sanki elinden aliniyor. O bagiriyor ben de bagiyorum kimse sesimi duymuyor en sonunda biri beni dinlesin deyip havluyu verin diye bagiriyorum. Banyodan çikariyorum diye oglum yasta . Ayaklarini küvete ahtapot gibi yapistiriyor. Sanki onu kuyudan çekiyorum. Banyodan koparilmasiyla bizimkinin düste kibir durumlari basliyor. Niye banyodan çikardin anne diye bir kapris bir havalar. Biran diyorum ki neresi burasi ?

Duygu Çetingöz