Her seye ragmen bir kadindi o;bir anne . Çikmaz sokaklarda aradigi hoslugu Anadolu'da buldu. Yorgundu , yeniden dogusu için gitmisti belki de özgürlük için. Yasama bakisini , pismanliklarini , tiksinti duydugu yasantilari sorgulayacakti. Bu yaptigi bir saçmalikti ; belki de içindeki sansli veled in yeniden dogmasini istemesiydi. Neresiydi burasi ? Bu yeni yer iyi gelmisti ruhuna, on yeni yüz görmek de iyiydi. Hiç bilmeden geldigi bu yerde yarim biraktigi kitabina devam edecekti. Evet o bir yazardi. Hep yanlis kavsaklardan dönmüstü. Bir seylerin imkansizligini hiç unutmadi. Kitabina kaldigin yerden devam etti:

Yedi gün geçti, yoksun; bana gelirdin, giderdin tekrar ne zaman gelecegini hiç bilemedim, simdi tam yedi gün oldu. Sonra bir haber geldi, gitmissin baska sehirlere, ben simdi bir kuyunun içinde yas tayim, yalnizim. Biri beni dinlesin , sesimi duyan yok mu desen fayda etmez biliyorum; biliyorum imkansizligi, biliyorum dönmeyecegini ve biliyorum kelebeklerin asla yüzemeyecegini .

Kitabin kapanisini yazdi. O simdi biraz daha rahatti. Mutlu bir isyankar oldugunu hissetti, benim adim huzur dedi.

 

Seden Abaci..