Penceremin önünde biraz kadinsi biraz anne

Mutlu isyankar edasinda, pismanlikla tiksinti kavsaklarinda yim

Çikmaz sokaklarda yorgun ama özgür , dip kuyu larda sensiz

Bazen sansli velet, bazen en sempatik çocuk gibi düste kibiri yasadim

Neresi burasi.Biri beni dinlesin!

Sonra uyandim; bu bir saçmalik dedim ve tekrar yasama bakis attim

Simdi içimde bir hosluk yasiyorum ki , anlatamam.

Benim adim huzu r. Simdi biliyorum artik. Kelebekler yüzemez ki,

Bu yeniden dogus mu? Geçmisten onyüz kez pisman olarak biraz da yas dolu.

Anadolu da yasanacak hayatimin kapanis i.

Gülçin Safak