HAYAT…

 

 

Hayat…

Ben geldim,

Çöküsler yasasam da yolculugunda.

Ben de varim artik

Bu yolda.

Kesik eller imle tutunacagim

Sana…

Biraktim tereddüt lerimi bir yana

Korkmuyorum artik

Adimlarimi atmaktan

Ve korkmuyorum artik

Özgürlük için vahset

Gösterenler gibi

Canimi acitan yanlarindan..

 

Öyle bir hayat oldun ki

Isyan ettim,

Ve seni sadece izlemekle yetindim.

Hayir bu gidise bir son dedim.

 

Sanciyan yanlarim da oldu

Esir zamanlarim da

Akip gittin ellerimden

Kum taneleri misali

Izin vermeden hayatin ilk sorusu na…

 

Oysa…

Yasayacaktim seni

Isil isil

Geceleri aydinlatan mesale misali

Yasamadim seyre daldim

Ama geç kalmadim

Farkina vardim

Zincirleri bazen kirmak lazim geldigini

 

 

 

 

Biraktim hapsettim

Soguk yalnizligimi.

Korkmuyorum artik

Gözümden akip giden damlalardan

Tutundum hayat sana

Din adami nin ibadete tutundugu gibi.

Ve tutundum sana

Birakmamacasina

Bebegin anneye umut dolu seslenisi gibi.

Zor olacak

Savrulacagim

Sonbahardaki yapraklar gibi

Çabalayacagim

Ve….

Alin terimin karsiligi sefkati

Vereceksin bana.

Ve biliyorum kafa bir milyon olana kadar

Sendelemekten kurtarip

Dans etmeyi de ögreteceksin bana…