SENSIZLIGE HAYKIRIS

 

 

Animsiyor musun?

Uzakta hem de çok uzakta,

Kimseler bir sey demeden kaçip saklandigimiz,

Sufi olup altinla çamuru esit tuttugumuz bir tapinagimiz vardi.

 

Geceleri uyuyamayan çocuklardik,

Dünya acitirdi bizi her sey yaralardi,

Apansiz yolculuklara çikardik.

Birbirimize hem asik hem de düsmandik.

 

 

 

 

 

Sonumuz yoktu bilirdik,

Kelebeklerin ömrü kisa olurdu,

Kendi rüyalarimiza dalar dagilirdik.

Dünyanin bütün limanlarini dolasir,

Pinokyo ' nun yasadigi sehri arardik.

Huzurumuzu arardik,

Ne zaman bir bosluga düssek,

Bir denizkizi gelir tutar elimizden çekerdi.

“Anlat” derdi, “ anlat anlat bana derdini”

Konusamazdik.

Kibirle bakardik birbirimize,

Düsünüyorum da ne hayallerimiz vardi bizim.

Karayiplere gidip denizin dalga sesleriyle salsa yapacaktik.

Hayalin yetmez oldu artik.

Sessiz çigliklarimi martilar duyuyor.

Animsar misin bilmem?

Martilar en yakin dostumuzdu.

Söyleyemediklerimi sen anla.

Seni yasakladilar bana su perim.

 

Sen benim yasama iliskin en büyük kazancimdin.

Simdi ise en büyük yenilgim oldun.

Bir ses beklemek senden soluk beklemek,

Suskunlugun en acimasiz oldugu zamanlardayim.

Namlunun tam ucundayim .

Seni aramak varmis yasam köprüsünün bir yerinde,

Öylece çaresiz…

Dudaklarindan çikan en son söz hala kulaklarimda,

“ Sorun sadece sensin ” demistin ve susmustun.

Hiç bu kadar uzun susmadin sevdigim.

Hiç bu kadar uzun gitmedin bilmedigim yerlere.

Yanimda kal, sevdigini söylemesen de olur.

 

Insan gittigi yere içindekileri de götürdükten sonra,

Ne degisecek ki?

Gel sevdigim,

Bekledigim sensin.

 

 

 

 

 

Bir pantomim esliginde yasariz hayati.

Birden bire gel, nedensiz gel, masumca gel …

Kendimi referans gösterdim sana.

Ben ki seni bütün güzelliginle içime aldigim,

Zamanin bir yerinde yitirdim.

Uzak düstüm sonunda.

Seni sevmeyi sen bile yasaklayamazsin bana,

Buna gücün yetmez sevdigim,

Vücudumun tüm hücreleri direniste .

Kaç kez gittim senden,

Yine sana döndüm.

Söyleyemediklerimi sen anla.

Nedime Ilgin