YIKILAN KÖPRÜ

 

Ben kimim

Neredeyim

Neden buradayım

Bu biçare halim neden

Neden kendimi bilmez bir haldeyim günlerdir...

 

Neden o son gemi ile gidişin

O son bana bakış ın ve bana karşı duruş un

Gideceğim diye direniş in, terki diyar edişin

Neden, neden hala gözümün önünde

Neden silinmiyor hiçbiri...

 

Sen bir deniz kızı misali giderken

Özgürlüğün için...

Bense korkan bir sincap gibi sinmişim bir köşeye

İçimde derin bir sessizlik ...

Hiçbir şeyi umursamazlık ...

Kendini bilmezlik...

 

Simdi sen ulaşılamaz bir tanrıça adeta

Ben ise senin kölenim

Tek amac ım sen!

Hanidir benim olduğun gibi

Yine benim olman...

Hep benim olman...

 

Gerçi biliyorum olmayacağını

Ama gönlümün çare lerine dur diyemiyorum işte

Ve yine biliyorum ki...

Aramızdaki bu köprü yıkıldıktan sonra

Kıvrak bir dansöz gibi oynayıp

Bırakıp gittikten sonra beni

Alkolik ve yaralı olarak

Şu an şu koru da yürürken tek başıma

Diyorum ki...

Bu yıkılan köprü tamir olamaz ve olmayacak bir daha!

 

Tuğçe Ünal