DRAMA ÖGRETMENININ YETERLILIKLERI

EFFICIENCIES OF DRAMA TEACHER *

Dr. Ayse OKVURAN

Ankara Üniversitesi Egitim Bilimleri Fakültesi,Ilkögretim Bölümü,

Sinif Ögretmenlgii Anabilim Dali Ögretim Görevlisi

Ankara Üniversitesi Egitim Bilimleri Fakültesi Dergisi (2003), 36(1-2): 81-87.

ÖZET

Bu çalismada drama ögretmeninin sahip olmasi gereken yeterlilikler/beceriler incelenmektedir.

Drama ögretmeni drama literatürü ve drama tarihi bilgisine, drama deneyimine, edebiyat bilgisine, olumlu bir atmosfer yaratabilme becerisine, dogaçlamayi manipüle etme vb. pek çok yeterlilige ve beceriye sahip olmalidir. Drama ögretmenlerinin, ögrencilerinin, Milli Egitim Bakanli g inin ve toplumun işbirliği, iletisimi, isteği ve drama bilgisi bu yeterlilikleri gelistirecektir.

Anahtar Sözcükler : Drama ögretmeni, drama ögretmeninin yeterlilikleri/ becerileri

ABSTRACT

In this study the efficiencies/skills which drama teachers should have were

investigated.

A drama teacher should have literature and drama history, theatre and arts education knowledge, manipulation of improvisation and, creating a positive atmosphere and, using materials skills and etc. Drama teachers, students, Ministry of Education and society's coordination and communication and knowledge of drama and desire are necessary for improving teacher's efficiencies.

Key Words : Drama teacher,drama teacher's efficiencies/skills

20. yüzyilda ülkemizde ve dünyada önemli bir yere sahip olan dramanin 21.yy'da da bu önemini koruyacagina inanilmaktadir. Çünkü 21. yy'da da temel insani degerler varli g ini sürdürecektir; erdem, dostluk, i s birligi, yardimla s ma, dayanisma, empati v.s. Egitim de bu degerlerin ta s iyicisi ve yayicisi olma i s levini yitirmeyecektir, çünkü egitim genelde tutucudur. Gençler ise bugünde, gelece g e dönüktürler. Gençlik 21. yy'da islerken egitimciler geçen yüzyillarin degerlerini aktarmaya çalisirlar. Drama ise bu ba g lamda egitimbilimi yöntemi, disiplin, sanatlar egitimi alani olarak deger aktaricisi islevini sürdürecektir.

21. yy'da orta ögretimde gençlerden beklenen ba s lica yeterliliklerin yaratici ve ele s tirel düsünme, iletisim, ekip çalismasi, problem çözme, bilgiye ula s ma, yorumlama ve degerlendirme, kaynaklari kullanma ve teknoloji oldu g u belirtilmektedir (Kiliç, 1997).

Dramadaki temel tanimlardan biri de islevmdaki gerçek (imgesel de olabilen) dramatik (iletisime, eyleme dayali ve gerilim içeren) anlarin, uzmanlar tarafindan, bir grup çalismasi içinde (drama sosyal bir alandir), oyunsu süreçlerle (drama hem oyundur, hem degil), tiyatro tekniklerini de kullanarak yeniden canlandirilmasi, oynanmasidir. Drama “mis gibi yapma” özelli g iyle 21. yy becerilerinin gerçekle s mesinde araci, hazirlayici islevi görebilir.

Dramanin baslica özellikleri sunlardir :

* Drama bir süreçtir. Baslangiçla simdi arasinda bir fark vardir.

* Drama dramatik yasantilara dayalidir.

* Drama dogaçlamalardan olusur. Dogaçlama olmadan drama olmaz.

* Dogaçlamalarla bir durum yaratilir.

* Dramada gerçekle oyun içiçedir.

* Dramada gerçekle kurgu içiçedir.

* Drama sosyaldir; tekli, ikili, çoklu gruplarla yaratilir.

* Drama egitimi bütünle s tirir.

*Drama bilgiyi yasantiya dönü _ türür.

Drama ögretmeninin yeterliliklerini belirlemek için önce drama ögrencilerinin ögrenme düzeylerine bakmak (bilgi, beceri, tutum v.b.'ne) gerekmektedir.

I ngiltere'deki drama programina göre (1989) drama ögrencileri dramatik uzla s malari görerek, dramatik formlari kullanarak, ifade için en uygun materyali seçerek ve anlami ho s , akici bir dramatik ifadeyle yaratarak a s agidaki sonuçlara ulasirlar:

* Drama ögrencilere insana ait duygulari gösterir.

* Drama, estetik anlayisi gelistirir.

* Ögrenciler kendi yeteneklerini sözel ve sözel olmayan iletisim biçimlerini görür.

* Grup çalismalarindan ho s lanir ve farkindaligi gelisir.

* Sorumluluk ve ba s ari duygusunu gelistirir.

* Bireysel yada grupla çalismayi sa g lar.

* Ögrenciler kendi tutum ve degerlerini digerleriyle kiyaslayarak gelistirir.

IATA'nin (Uluslararasi Amatör Tiyatrolar Birli _ inin) drama/tiyatro ögrencileri için hazirladi _ i el kitabinda (1991) ögrencilerin ögretim düzeylerine göre drama ögrenme düzeyleri de de g ismektedir:

lkögretimde ögrenciler do _ al dramatik oyunun aki s ini anlamayi, müzikte, s iirde, dramadaki iletisim ortamini, edebiyati yorumlamayi, imgelemsel bir dünya yaratmayi, yazili oyunlardan spontan oynamaya dogru drama

anlayisini gelistirmeyi, konusma ve eylemi birle s tirmeyi, tiyatro/dramanin temel kavramlarini, sözcüklerini kullanmayi ve yaratici problem çözmeyi ögrenir. Bu yolla ögrenciler;

* Dramatik etkinlikler içinde özgürlü g e ali s ir.

* Nesneleri algilama, bireysel kimlik olusturma ve yaratici problem çözmeye dogru duyularini gelistirir.

* Kültürel farklili g in farkinda olmayi,

* Geçmi s ve bugünkü tiyatro biçimlerinin farkinda olmayi,

* Topluma duyarli bir tiyatroya katilimi,

* Ürünlere payla s arak katilimi,

* Tiyatroyu izleme ve ögelerini görmeyi,

* Yazili sahneleri uyarlama ve yazma olanaklarini gelistirmeyi kazanir.

Lise düzeyinde ise ögrenciler drama/tiyatro ile;

* I çsel ve bilissel kararlarla birlikte temellendirerek yaratici bir çalismanin ögelerini düzenlemeyi,

* Yaratici problem çözme yoluna ba s vurmayi,

* Tiyatro tarihi ve kavramlarini kullanmayi ögrenir. Ayni zamanda bu yolla ögrenciler:

* Tiyatronun geçmi s ve bugünkü biçimlerini kullanarak kültürel farkliliklar yaratmayi,

* Bireysel ve küçük gruplarla tiyatro projeleri üretmeyi,

* Amatör tiyatrolara katilimi,

* Profesyonel atölyelere devam etme ve performanslari görmeyi,

* Performanslara katilimi,

* Estetik zevki artirmak için ileri düzeyde çalismalara katilimi ögrenir.

MEB'in ögretmen yeterlilikleri çalismasinda (2000) yeterlilik kavrami bir i _ i veya görevi yapabilme gücü olarak tanimlanmaktadir. Yeterlilik ölçülebilir, gözlenebilir olmali ve bir süreç sonunda hizmet, ürün, nitelik yada uygunluk olarak ortaya çikmalidir. Adi geçen çalismada ögretmen yeterlilikleri genel kültür, özel alan ve e g itme, ögretme yeterlilikleri olarak ele alinmaktadir: Genel kültüre iliskin yeterlilikler; disiplinler, bilgi, beceri, ögretmenin egitim sürecindeki genel kazanimlari, diger disiplinlerin bilgi ve becerilerinin alan bilgisiyle iliskilendirilmesi, ögrencileri genel kültür yasantilarini gelistirmeye özendirmesi olarak açiklanmaktadir. Ögretmen temel ve uygulamali bilimler ile sosyal bilimlerin temel kavramlarini, varsayimlarini, tarti _ malarini, ara s tirma ve inceleme yöntemlerini bilir ve anlar. Olay ve olgu karsisinda durumu felsefi, tarihsel, sosyolojik ve ekonomik yönleriyle tanimlar ve açiklar.

Özel alan yeterlilikleri ögretmenin ögretece g i alanin temel kavramlarini ara s tirma, inceleme araçlari ve yapilarini açiklamaktadir. Ögretmen alanina iliskin, temel kararlari, ilkeleri, farkli görü s leri, kuramlari ve arastirma yollariniögretmeyi, kaynaklari ve ögretim malzemelerini degerlendirmeyi, alaninda arastirma yaparak bilgiyi üretmeyi, alana iliskin problemleri tanimayi, disiplinler arasi çalismaya özendirmeyi kazanir.

Ögretmenin e g itme-ögretme yeterlilikleri ise ögrenciyi tanima (fiziksel, zihinsel, sosyal, ekonomik, grup iliskileriyle, ögrenme stillerini tanima), ögretimi planlama (ögretimin amacini, içeri g ini, etkililisini, ortamini, materyali, yillik/ünite/ders plani yapma ve ögretim yöntemlerini kullanma), materyal gelistirme (etkinlik, görev, i s yapra g i hazirlama, tepegöz, saydam hazirlama, slayt hazirlama v.s.) ögretimi yapma (ögrencinin ilgi ve dikkatini çekme, önceden ögrenilenlerle ba g lanti kurma, ögrencileri ögretim etkinli g ine katma, dersi özetleme, degerlendirme, ögrencinin eksik ve yanli s larini giderme, ögretim yöntemlerini kullanma v.b.), ögretimi yönetme (kendilerini ifade edebilecekleri bir ortam olusturma, kurallari belirleme, zamani yönetme, iletisim düzenini kurma, liderlik özelliklerini gelistirme, okul etkinliklerine sinifi katma), ba s ariyi ölçme ve degerlendirme, rehberlik yapma (ögrencileri dinleme, model alma, ögrenme ve çalisma ali s kanligi kazandirma v.s.), temel becerileri gelistirme (ele s tirel düsünme, sözlü iletisim, kendi kendine ögrenme becerilerini gelistirme), özel egitime gereksinim duyan ögrencilere hizmet etme, yetiskinleri e g itme, ders di s i etkinliklerde bulunma, kendini, okulu ve okul çevre iliskilerini gelistirme yeterlilikleridir.

MEB'in ögretmen yeterlilikleri konulu kapsamli çalismasi ögretmene yeterlilikler açisindan a g ir görevler yüklemektedir.

Morgan ve Saxton'un (1983) drama ögretmenlerinin becerileri konulu çalismasinda ba s lica yeterlilik, beceri alanlari, ipuçlari/isaretler, kaynaklar, degerler, ba s ari, ögretmenin rol almasi, tiyatro ve dramayi planlama fikridir.

I puçlarinda ögretmen egitim ve uygulama içinde;

* Sinifa sözel ve sözel olmayan isaretleri açiklamali/belirlemeli,

* Siniftan sözel ve sözel olmayan isaretleri alabilmeli,

* Bu bulgulari dramada yapilandirmalidir.

Dil ve iletisim bölümünde ögretmen becerileri:

* Sözel ve yazili iletisimde spontanlik,

* Digerini dinleme, birbirini yanitlama,

* Rolün içinde ve disinda sorgulama,

* Yorumlamada özgürlük,

* Sorulari analiz ve yorumlama olarak belirlenmektedir.

Kaynaklar açisindan ögretmen becerileri;

* Uygun kaynaklari arayip bulmak,

* Kaynaklarin dramatik degerini bilmek ve eyleme yada dramatik formun içine evirebilmek,

* Edebiyat, Tv, sinema, sanat, müzik, tiyatro oyunlari, gazeteler, dergiler, karikatürler, sergiler ve müzelerle baganti kurmak,

* Kaynaklarin evrensel temasini bilmek,

* Ögrencilerden alinan kaynaklarla çalismaktir.

Degerler açisindan ögretmen asagidaki becerileri uygulamayla gelistirmelidir:

* Kendi degerlerini kullanarak ögrencilerde deger sistemi olusturmak,

* Ögrencilerin rol içinde durumlar yaratarak kendi deger sistemlerini olusturmalarini sa g lamak,

* Basari açisindan drama ögretmeni ögrencilerin kendi i s lerini algilamalari için estetik yasantilara olanak yaratmalidir.

Ögretmen rol alarak;

* Rol oynama yoluyla süreci görmek,

* Sözel rolü kurmak, ne zaman konusaca g ini, ne zaman dinleyece g ini ve ne zaman susaca g ini bilmek,

* Rolü degistirmek,

* Rolün uygun oldu g u ani sezmek,

* Rolün gerektirdigi davranisi göstermek,

* Sinifin sorumluluk almaya hazir oldu g unu anlamak,

* Role uygun dili ve pratigi bulmak,

* Çocuklarin rol içindeki gereksinimlerine nasil destek verecegini bilme yeterliligine sahip olmalidir.

Tiyatro ba g laminda ise ögretmen;

* Tiyatronun çatisini kullanarak oyun, alistirma, dogaçlama, koro, sahneleme yapmak,

* Gerilimi kullanmak,

* Sürprizi kullanmak; ancak sürpriz oyunda çocuklar için olmalidir, ögretmen için degil.

* Seste, harekette, isikta, mekânda, yönergede zitlik kullanmak,

* Ritüeli kullanarak eylemin sembolik anlamini verme becerilerine sahip olmalidir.

Dramayi planlarken ögretmen çocuklarin görece g i ve yapacagi akici bir yapi olusturmalidir. Bu planlama arastirmayi ve uygun strateji ve teknikleri seçmeyi içerebilir. Bir planlama için ögretmenin a s agidaki uygulama ve egitimlere gereksinimi vardir:

* Fikirlerin görsel uçusmasini imgeleme,

* Tematik a g lar olusturma,

* Siniflandirabilme,

* Karde s lik duygusu,

* Paradoks kullanma,

* I nsanin dogasi,

* Yanitlanmami s sorular,

* Drama metinlerinin içindeki stratejiler, teknikler, taktikler,

* Egitimde dramanin felsefi ve tarihsel temelleri v.s.

Almanya'da Oyun ve Tiyatro Pedagojisi alaninda ögretmen yetişiminde sanatsal, kuramsal, e g itbilimsel ve ögretim bilgisine dayali bir sistem kuruludur. Oyun ve Tiyatro Pedagojisi Merkez Örgütü BAG (Alman Federal __ Dernegi) Baskani Klaus Hoffmann'a göre (1995) bu yetişimde beş temel yetkinlik alani saptanmi s tir:

1. Özneye (bireye) iliskin yetkinlik : Kendini ve digerini anlama, algilama, isbirligi, alçak gönüllülük.

2. Sanatsal yetkinlik : Oynama ve dogaçlama becerisi, tiyatrosal canlandirma araçlarina iliskin bilgi ve beceri sahibi olarak estetik etkiye dönü s türme.

3. Kuramsal yetkinlik: I lgili kuramsal ba g lantilar, ba g lam hakkinda genel bir görü s sahibi olma, uygun kuramsal bilgiyi seçebilme, kuramlar üretme, analitik dü s ünceyi gelistirebilme.

4. Ula s tirabilme yetkinligi (yöntemsel didaktik- yetkinlik): Oyunculuk becerisini digerlerine geçirebilme yetisi, psi s ik, toplumsal ve estetik etmenleri süreçte ve üründe-gösterimde iliskilendirebilme, birbirinden çikarak gelistirebilme yetisi.

5. Teknik ve el becerisine iliskin ve örgütleme yetkinli g i : Teknik sorunlari tanima ve çözebilme, organizasyona iliskin grupsal süreçler ve üstesinden gelebilme, kurumsalla s ma sinirinin ötesinde i s birliklerini örgütleyebilme.

Bu yetkinlik alanlari da kendi içinde somut ögrenme alanlari ve konularina ayrilabilmektedir:

Tiyatro pratig i (ögrenme alani 1) : Beden ve devinim çalismalari, soluk, ses ve metin çalismalari, dogaçlama, canlandirma ve rol çalismalari, anlatma ve sahnesel anlatim, estetik araç gereçle çalisma (kukla, figür, maske, teknik araç gereç ve ton, i s ik vb) degisik biçimleriyle çalisma, tiyatro parçalari gelistirme, sahneleme pratiği, prodüksiyon dramaturgisi.

Tiyatro kurami (ögrenme alani 2) : Tiyatro tarihi, kurami, biçemleri, biçimleri, pedagojik tiyatronun tarihi, günümüz tiyatrosunun esteti g i, kültür kurami, drama kurami, yazin bilim ve iletisim bilim, estetik bildiri s im kurami.

Bireysel araçlastirabilme (ögrenme alani 3) : Medyalite ve öznellik (araç gerece ve bilgiye hakim olma, kullanabilme) algilama, kendisinin ve baskalarinin davranislarinin çözümlenmesi, birey ve grup yapilarina ait bilgi etkile s im ve rol oynama, oyun yönetiminin ögretim bilgisi, oyun ünitelerini planlama, yürütme, üzerinde düsünme ve çözümleme, ilk fikrin olusmasindan gerçekle s mesine dek bir gösterimin grup çalismasi içinde etüdü, estetik egitim ve tiyatro pedagojisi, egitim bilimleri, toplumsal bilimler, gelisim psikolojisi, oyun kuramina iliskin gerekli bilgiler.

Teknik ve organizasyon (ögrenme alani 4) : Tiyatronun teknik alanlari, ton, i s ik, sahne vd. yeni teknik ve araçlari devreye sokabilme, kültür politik ve kültür i s letmeciligi, proje gelistirme ve i s letmeciligi.

Dorothy Heathcote'a göre (Wilkinson, 1997) drama ögretmenleri, dramayi üretirken 12 ana ölçüt kullanir:

1. Anlamlari anlamak; insanlarin digerleriyle iletisiminde yer alan anlamlari anlamasi (ses, sessizlik, görülen ve duyulan s eyler, hareketsizlik ve hareket, karsitliklarin de g isimi).

2. Ögrencilerine anlamli ve seçilmis olani kullanmayi ögretmek.

3. Her verilen durumda belirsizden belirgin olana dogru eleyebilmek.

4. Siradan olanin içinde sembolik olani bulmak, siradani sembolik biçime sokmak.

5. Her birinin merkezine evrenseli koymak.

6. Ya s ayan, canli bir iletisim dili olusturmak. Bilgiyi yasantiya dönü s türmek.

7. Süregiden durum içinde gerilim yaratmak. Yalnizca olaylari yeniden taklit etmek degil yasantinin içinde derinli g ine taklit etmek ya da çikarmak.

8. Ögretmenin kendisiyle sinif arasindaki iletisimde sözsüz isaretlerin kullanimini kontrol etmek.

9. Belirtileri, ipuçlarini kari s tirmaksizin anlamli proje yapma yetene g i.

10. Konusulan ya da konu s ulmayan, görülen ya da görülmeyen, bireysel ya da grupla siniftan bilgiyi kazanarak yorumlama yetenegi.

11. Sabirli olarak farkli yüzleri (görünümleri) bulabilmek, denemelere ve hatalara kar s i dayaniklilik, deger yargilarinin anlamsizli g i (yoklu g u), ki s ilerin yerini alma yetene g i, katilimcilar için onlarin içinden anlami çikartarak gerçek bir durum yaratma yetene g i.

12. Ögretimde disiplinin (dil, matematik, tarih ya da herhangi bir alan) ne oldu g u önemli degildir.

Ögretmen kisisel kararlarini sahip oldu g u kavramlarina bakarak vermelidir.

Heathcote drama ögretmeni için, akademik ve uygulamali olmak üzere iki yasanti ve yeterlik alani belirlemektir:

Akademik deneyim ve yeterlilikler:

* Do g um ya da söylencenin kaynagi, mit, efsane, folklor gibi farkli sosyalle s melerin kullanimina karsi tutumlar,

* Dramatik biçimlerde farkliliklar, trajik, komik, didaktik, absürd, dramatik oyun gibi,

* Grup dinamikleri bilgisi,

* Tiyatro ve dramanin yeri konusunda antropolojik çalismalar,

* Oyun anlayisi ve seçimi,

* Çocuk gelisimi. Bireysel ve grup gereksinimleri ile dramanin gelisim asamalari hakkinda bilgi,

* Ögrenmeye motive olma.

* E g itimde dramanin tarihi. Yalnizca bati kültüründe degil diger kültürlerin de bilgisi,

* Gerilim yaratmak için karsitliklarin, çe s itlemelerin analizi,

* Sa g likli bir beyin,

* Gruplarin özel alanlarinda iletisim yöntemleri bilgisi.

Uygulamaya Dönük Deneyimler-Yeterlilikler :

* Üretilmis metin, öykü ve oyun olmadan üretme,

* Ögretmen tipi, esnekligi vb. konusunda kendini kesfetme,

* Sinifta çocuklarin drama dürtüsünü ise kosma,

* Her mekanda ve büyüklükteki grupla oynama,

* Teyp, i s ik, film vs. kullanma becerisi,

* Hareket, dil, mimari ve heykel sanatlari arasindaki iliskileri anlama,

* Kaynaklari toplama,

* Drama ve di g er alanlarin ili s kisini kurabilme,

* Grup içinde odagi ögrenme,

* Kendini ve digerlerini gözleme ve analiz,

* Süreci, durumlari, siniflama yetene g i,

* Ögrenme sürecindeki tüm belirtileri yakalama becerisi,

* Sözel isaretleri anlama, konusma becerisi, dilin seçimi, ses vs.

* Gerilim ve karsitlik yaratma becerisi,

* Planlama becerisi, kati biçim olusturma yerine firsat verme,

* Alici bir biçimde ögrenme ve dinleme,

* I yilesme ve rehabilitasyon becerisi,

Literatürde belirtilen drama ögretmeninin becerileri/yeterliliklerine ek olarak arastirmaci tarafindan belirlenen yeterlilikler ise sunlardir:

* Yaratici düsünme,

* Dogaçlama yapabilme,

* Tiyatro alan bilgisi,

* Drama kuramsal bilgisi,

* Rol oynama becerisi,

* Çocuk ve gençlik edebiyati bilgisi,

* Edebiyat bilgisi, kültürü,

* Uzun süreli drama deneyimi,

* Drama teknikleri bilgisi,

* Drama tarihi bilgisi,

* Geçmis sanatlar bilgisi/kültürü,

* Çagdas sanatlar bilgisi,

* Gelisim psikolojisi, ergenlik psikolojisi bilgisi,

* Diger derslerle ba g lanti kurabilme becerisi,

* Grupla çalisabilme becerisi,

* Tiyatro deneyimi,

* Drama dersini planlayabilme becerisi,

* Drama ögretim yöntemleri bilgisi,

* Drama programi yapabilme becerisi,

* Yaraticilik, yeni oyunlar yaratma becerisi,

* Aninda yeni dogaçlama/oyun planlayabilme,

* Deneyimlerini ba s kalariyla payla s ma,

* Alanla ilgili bilimsel etkinliklere katilma,

* Mesleki yayinlari izleme,

* Ögrencilerden kendi performansi ile ilgili geri bildirim alma,

* Ögrencilerle olumlu bir ileti s im kurma,

* Ögrencilerin drama performansini degerlendirme, geri bildirim verme,

* Ögrencilerin kendilerini ifade etmelerine olanak verme,

* Ögrencilerin ele s tirel düsünme becerilerini gelistirme,

* Meslektaslarindan kendi performansi ile ilgili geri bildirim alma,

* Ögrencileri ögrenme stillerine göre yönlendirebilme (dilsel, mantiksal, matematiksel, uzaysal, bedensel, müziksel, disa dönük, içe dönük),

* Ögrencilere ba s arili olma firsati sunma (oynama, kendini gerçekleştirme, seyirciye gösterim, haz duyma),

* Drama gösterimleri planlayabilme,

* Dramada sonuca da sürece de önem verebilme,

* Bireysel farkliliklari dikkate alabilme,

* Drama ortaminda karar verme sorumlulu g una sahip olabilme,

* Ayni anda tekli, ikili, tüm grupla drama çalismalarini yönlendirebilme,

* Drama dersinde disiplini koruyabilme,

* Materyalleri (kostüm, dekor, i s ik, sahne, v.b. araç-gereç) düzenleyebilme,

* Olumlu bir sinif atmosferi yaratabilme,

* Drama dersinde zamani planlayabilme,

* Diger ögretmenlerle bilgi ali _ veri _ inde bulunma,

* Dramada yillik/ünite/günlük planlari hazirlayabilme,

* Ögrencileri ögrenmeye güdüleyebilme,

* Olumlu bir drama ortami yaratabilme,

* Çabalari olumlu yönde pekistirme,

* Bütün ögrencilerine esit davranabilme,

* Kalipla s mis, ön yargili oyunlardan yaraticili g a dogru bir süreci gelistirebilme,

* Ögrencilerin degerlerini tanima ve bu degerlere saygili davranma,

* Drama eti g ine göre davranabilme,

*Dramada rol alma, ögrencilerle birlikte katilma, oynama,

* Her mekânda ve büyüklükteki grupla oynayabilme becerisi,

* Role kolayca girebilme becerisi,

* Rol içinde rahatlikla oynayabilme becerisi,

* Kukla, maske, teknik araç gereç v.b. araç gereçle çalisabilme becerisi,

* Oyunculuk ve sahne bilgisi,

* Dramayla ilgili mesleki örgütlere katilma,

* Alanla ilgili yenilikleri izleyebilme,

* Gerekirse dogaçlamayi manipüle etme, v.b.

Drama ögretmeninin yeterlilikleri ço g altilabilir, gelistirilebilir. Bu yeterliliklere sahip olmanin kolay olmadi gi açiktir. Ancak bireyin, egitim sisteminin ve toplumun gereksinimi, iste g i, i s birligi ve destegi yoluyla yeterlilikler-beceriler sa g lanabilecektir. Bu ise dogru drama bilinci ve bilgisini gerektirir.

KAYNAKÇA

Drama from 5 to 16. (1989). Curriculum Matters and HMI Series. Department of Education and Science. HMSO Drama Crown Copyright.

Hoffman, K. (1995). Tiyatro Pedagojisi için Bir Ana Program Tasla _ i, Theater and Schule.

Editörler: Klaus Hoffman ve Florian Vassen. A s agi Saksonya Eyalet Komisyonu için hazirlanmi s tir. (Çev. I . San).

Hornbrook, D. (1991). Education and Drama. Casting in the Dramatic Curriculum. London: Falmer Press.

IATA. (1991). IATA/USA Handbook for Education Participant to Performer . Characteristics and Functions of

Drama/Theatre . Detroit: Published by NARA.

Kiliç, R. (1997). Ortaögretim Okullarinda Bilgi Ça g inin Öngördü g ü Temel ve Ise Yönelik Yeterliliklerinin Ne Oranda Kazandirildi g ini Degerlendirme. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayimlanmami s Doktora Tezi.

MEB (2000). Ögretmen Yeterlilikleri. Taslak Çalisma. Ögretmen Yetistirme ve Egitimi Genel Müdürlü g ü, Ankara.

Morgan, N., Saxton, J. (1983). Structure, Strategies, Techniques, Skills for the Drama Teacher. Teacher Training in Canada . CCYDA Winter Journal . Drama Canada Inc.

Okvuran, A. (2000). Dramaya Yönelik Tutumlar. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayimlanmami s Doktora Tezi. Ankara.

Wilkinson, J. (1997). Heathcote's Teacher Education Paradigm. Research Drama and Theatre in Education Conference . University of Exeter. April 8-12-1997.